نامه هفدهم

سلام عزیز دل مامان

الهی من قربونت برم که تو دنیا هیچکیو مثل تو ندارم

عزیز دلم  خودت که حتما میدونی و فهمیدی که چی شده

دیدی بابایی حسین چی گفت........

دیدی  چطوری  همه چیز رو نادیده گرفت....

دیدی  چطوری چشماش رو بست و به همه چیز و به من پشت کرد .....

دیدی  ؟؟؟؟؟؟؟؟   تو هم با من گریه کردی؟؟؟؟؟؟؟  اخه گریه بی صدا چه فایده داره؟؟؟؟؟

دلم یه گریه از ته دل میخواد

یه ضجه بلنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

دنیا صدای گریم رو بشنوه.....

اخه اونا دنیای من بودند  .... همیشه بادیدنشون شاد شاد میشدم

شادیای خودم رو باهاشون تقسیم میکردم

بابایی حسین مثل بابای خودم بود ... از اون بیشتر احترام میگرفتم

عزیزکم تو که خودت میدونی 

این حــــــــــــــــــــــــــــــق من نبود